Prelegenci
Poznaj ekspertów i tematykę wystąpień podczas konferencji. Prelekcje zostały pogrupowane według sesji tematycznych.
SESJA TEMATYCZNA / 01
XR w chirurgii
Filip Górski
Politechnika Poznańska
Temat: Rzeczywistośćwirtualna i mieszana w pracy chirurgów: szkolenia i przygotowanie przedoperacyjne
Badacz, nauczyciel akademicki i lider innowacji specjalizujący się w inżynierii mechanicznej, inżynierii biomedycznej, cyfrowym wytwarzaniu oraz technologiach medycznych. Jego praca koncentruje się na integracji zaawansowanych metod inżynierskich (w tym skanowania 3D, inżynierii odwrotnej, systemów CAD/CAM, wytwarzania przyrostowego, rozszerzonej rzeczywistości (XR), cyfrowych bliźniaków i sztucznej inteligencji) z opieką zdrowotną oraz rozwojem produktów spersonalizowanych. Kierował licznymi interdyscyplinarnymi projektami na styku inżynierii i medycyny oraz brał w nich udział, w szczególności w zakresie opracowywania wyrobów medycznych dopasowanych do indywidualnego pacjenta, szablonów chirurgicznych, rozwiązań protetycznych oraz cyfrowych ścieżek klinicznych. W swoich badaniach kładzie nacisk na podejście engineering-to-order (projektowanie na zamówienie), masową kustomizację oraz cyfrową transformację procesów w ochronie zdrowia.
Jako profesor i mentor akademicki aktywnie uczestniczy w międzynarodowej współpracy naukowej, transferze technologii oraz kształceniu przyszłych inżynierów. Regularnie wygłasza wykłady na zaproszenie oraz wystąpienia plenarne poświęcone Przemysłowi 4.0, wytwarzaniu przyrostowemu, technologiom XR oraz rozwojowi produktów biomedycznych. Jego najnowsze prace obejmują tworzenie zaawansowanych platform cyfrowych dla medycyny spersonalizowanej, zautomatyzowanych procesów wytwarzania przyrostowego oraz środowisk inżynierskich niezależnych od systemu CAD (CAD-agnostic), które wspierają elastyczną konfigurację produktów i automatyzację projektowania w wielu systemach CAD. Jego nadrzędną misją jest łączenie innowacji inżynierskich z praktyką kliniczną, co umożliwia tworzenie bardziej efektywnych, spersonalizowanych i cyfrowo zintegrowanych rozwiązań w ochronie zdrowia.
Maciej Pawłowski
HOLO vectors
Temat: Nowy standard wizualizacji medycznej
Fizjoterapeuta, kognitywista oraz dydaktyk i Clinical Application Specialist w HOLO vectors. Łączy doświadczenie medyczne z nowymi technologiami, prowadząc szkolenia i warsztaty z wykorzystania wizualizacji 3D i XR w medycynie oraz edukacji.
Wout De Swaef
Materialise
Temat: XR w chirurgii: od wizualizacji przedoperacyjnej po salę operacyjną
Wout De Swaef ukończył studia na kierunku inżynieria biomedyczna na Uniwersytecie KU Leuven w Belgii. W 2024 roku dołączył do Materialise, belgijskiej firmy dostarczającej rozwiązania z zakresu druku 3D i technologii 3D. Obecnie, jako Application Engineer (inżynier aplikacji), wspiera użytkowników oprogramowania medycznego w szpitalach, na uczelniach oraz w firmach produkujących wyroby medyczne w Europie i na Bliskim Wschodzie. Zastosowania oprogramowania obejmują m.in. tworzenie modeli 3D, implanty i szablony dopasowane do indywidualnego pacjenta, planowanie zabiegów chirurgicznych i wiele innych.
SESJA TEMATYCZNA / 02
Addytywne wytwarzanie struktur tkankowych
Birgit Glasmacher
Gottfried Wilhelm Leibniz University Hannover
Temat: Wytwarzanie przyrostowe struktur tkankowych: elektroprzędzenie w drukowaniu rusztowań dla tkanek miękkich, takich jak naczynia krwionośne i zastawki serca
Prof. Prof. h.c. Dr.-Ing. Birgit Glasmacher jest inżynierem mechanikiem i od 2006 roku pełni funkcję profesora w dziedzinie inżynierii procesów medycznych / inżynierii biomedycznej na Uniwersytecie Leibniza w Hanowerze (Gottfried Wilhelm Leibniz Universität Hannover, LUH) w Niemczech. Studiowała inżynierię mechaniczną na RWTH Aachen, a następnie inżynierię biomedyczną na Uniwersytecie w Dundee w Wielkiej Brytanii. Pracowała jako doktorantka w Instytucie Inżynierii Biomedycznej im. Helmholtza (Helmholtz-Institut für Biomedizinische Technik) na RWTH Aachen, gdzie w 1992 roku uzyskała stopień doktora. Szczególne zainteresowania badawcze prof. Glasmacher obejmują inżynierię biomedyczną, w tym przede wszystkim biomateriały, funkcjonalną inżynierię tkankową, systemy biohybrydowe, mechanizmy uszkodzeń implantów oraz kriotechnologię. Prof. Glasmacher jest autorką ponad 300 publikacji i zasiada we władzach wielu krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych z dziedziny inżynierii biomedycznej i kriotechnologii. Ponadto aktywnie zachęca i wspiera studentki oraz kobiety inżynierki zarówno w trakcie studiów, jak i w pracy w przemyśle.
Jakub Dalibor Rybka
Centrum NanoBioMedyczne Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Prof. dr hab. inż. Jakub Dalibor Rybka, MBA jest profesorem nauk ścisłych i przyrodniczych w dyscyplinie biotechnologia oraz dyrektorem Centrum NanoBioMedycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM). Należy do grona pierwszych osób w Polsce, które uzyskały tytuł profesora w dyscyplinie biotechnologia. Swoją drogę naukową rozpoczął na University of Natural Resources and Life Sciences (BOKU) w Wiedniu, gdzie uzyskał stopień doktora, prowadząc badania nad inżynierią modularnych przeciwciał. Stopień doktora habilitowanego uzyskał na UAM na podstawie osiągnięć dotyczących wykorzystania nanomateriałów w biotechnologii. Obecnie jego działalność badawcza koncentruje się przede wszystkim na biodruku 3D, biomateriałach i nanomateriałach, inżynierii tkankowej oraz medycynie regeneracyjnej. Jest autorem i współautorem licznych publikacji naukowych, patentów oraz technologii rozwijanych w ramach projektów krajowych i międzynarodowych. Charakterystycznym elementem jego działalności jest łączenie nauki z biznesem i komercjalizacją wyników badań. Prof. Rybka angażuje się w rozwój technologii wywodzących się ze środowiska akademickiego oraz ich przełożenie na praktyczne rozwiązania i produkty. Jest współzałożycielem i Chief Operating Officer (COO) SpinBionic pierwszej biotechnologicznej spółki spin-off UAM. Łączy doświadczenie naukowca i lidera zespołów badawczych z kompetencjami w zakresie zarządzania, przedsiębiorczości i transferu technologii, wspartymi również wykształceniem MBA. Jako kierownik i wykonawca projektów badawczych pozyskiwał znaczące środki na realizację badań, które przyczyniły się m.in. do rozwoju nowych rozwiązań w zakresie immunodiagnostyki COVID-19, biomateriałów, biodruku oraz medycyny regeneracyjnej. Kieruje interdyscyplinarnymi zespołami i projektami łączącymi nauki biologiczne, materiałowe, inżynierię oraz medycynę. Prof. Rybka posiada również szerokie doświadczenie jako ekspert i recenzent projektów badawczych oraz wniosków grantowych. Uczestniczy w krajowych i międzynarodowych procesach ewaluacji projektów naukowych, badawczo-rozwojowych i innowacyjnych. Pełni funkcję Przewodniczącego Zespołu Oceniającego ds. Umiędzynarodowienia w Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (NAWA) oraz pełnił funkcję eksperta Komisji Europejskiej w programie Horizon Europe, oceniając projekty w obszarze zdrowia i nowych technologii. Za działalność naukową, wdrożeniową i organizacyjną był wielokrotnie wyróżniany. Otrzymał m.in. Srebrną Pieczęć Miasta Poznania (2023) oraz Nagrodę Ministra Nauki za znaczące osiągnięcia w zakresie działalności wdrożeniowej. Działalność prof. Jakuba D. Rybki łączy trzy wzajemnie uzupełniające się obszary: naukę na wysokim poziomie, zarządzanie i ocenę projektów badawczo-innowacyjnych oraz przedsiębiorczość i komercjalizację technologii. Jego aktywność koncentruje się na budowaniu pomostu pomiędzy badaniami akademickimi a ich praktycznym wykorzystaniem od pomysłu i finansowania badań, poprzez rozwój technologii, aż po wdrożenie i biznes.
Monika Dobrzyńska-Mizera
Politechnika Poznańska
Monika Dobrzyńska-Mizera jest adiunktem na Politechnice Poznańskiej, specjalizującym się w inżynierii materiałowej, ze szczególnym uwzględnieniem nauki o polimerach. Uzyskała stopień doktora w dziedzinie inżynierii materiałowej, a w 2025 roku stopień doktora habilitowanego. Jej badania koncentrują się na przetwórstwie, modyfikacji i charakteryzacji polimerów, ze szczególnym naciskiem na polimery pochodzenia biologicznego, mieszaniny polimerowe oraz materiały kompozytowe do zastosowań biomedycznych i w zrównoważonych opakowaniach. Opracowuje materiały funkcjonalne o kontrolowanych właściwościach i wysokiej biokompatybilności. Jest autorką ponad 30 artykułów w recenzowanych czasopismach naukowych oraz licznych referatów konferencyjnych. Posiada bogate doświadczenie w krajowych i europejskich projektach badawczych, w tym w inicjatywach EIC (Europejskiej Rady ds. Innowacji), współpracując z międzynarodowymi instytucjami i przemysłem w celu wspierania transferu wyników badań do praktyki. Prowadzi również zajęcia z przetwórstwa polimerów i inżynierii materiałowej w języku polskim i angielskim oraz jest promotorką prac inżynierskich i magisterskich.
SESJA TEMATYCZNA / 03
Modelowanie i symulacje
Paweł Baranowski
Wojskowa Akademia Techniczna
Temat: Nowoczesne struktury komórkowe wytwarzane addytywnie – od biomechaniki sportu do ochrony człowieka
Dr hab. inż. Paweł Baranowski jest specjalistą związanym z Wojskową Akademią Techniczną (WAT) w Warszawie, gdzie jest zatrudniony na stanowisku profesora uczelni Profesor w grupie pracowników badawczo - dydaktycznych na Wydziale Inżynierii Mechanicznej (WIM) w Instytucie Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej. Jego działalność naukowa koncentruje się na dynamice materiałów i konstrukcji, modelowaniu numerycznym zjawisk silnie nieliniowych, analizie oddziaływań wybuchowych oraz projektowaniu nowoczesnych struktur ochronnych i komórkowych wytwarzanych technikami addytywnymi. Istotnym obszarem jego aktywności jest również implementacja metod i rozwiązań z zakresu inżynierii mechanicznej do zagadnień inżynierii biomedycznej, w szczególności analiz struktur komórkowych w zastosowaniu bioinżynierii. Studia magisterskie ukończył w 2010 roku na WAT na kierunku Mechanika i Budowa Maszyn na WIM. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 2015 roku, natomiast stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie inżynieria mechaniczna otrzymał w 2023 roku. Jest autorem i współautorem 105 publikacji w renomowanych czasopismach naukowych, m.in. „Additive Manufacturing”, „Composite Structures” czy „International Journal of Rock Mechanics and Mining Sciences”. Wykonawca 20+ projektów badawczo – rozwojowych, w tym kierownik projektów finansowanych z NCBR, EDA czy KE. Autor/współautor 105 publikacji naukowych. Jego dorobek obejmuje także patenty dotyczące systemów bezpieczeństwa transportu oraz autorskie metody eksperymentalno-numeryczne rozwijane z wykorzystaniem oprogramowania LS-DYNA. Wskaźnik Hirscha według Scopus wynosi 28 (liczba cytowań 1918), a publikacje były cytowane przez badaczy z czołowych ośrodków naukowych świata. Za swoją działalność naukową otrzymał liczne wyróżnienia i nagrody, m.in. stypendium dla wybitnych młodych naukowców, nagroda Ministra Obrony RP czy Nagroda naukowa II stopnia im. profesora Michała Życzkowskiego Komitetu Mechaniki PAN.
Bartłomiej Burlaga
Politechnika Poznańska
Doktor nauk inżynieryjno-technicznych w dyscyplinie inżynieria mechaniczna, pracownik naukowo-dydaktyczny Politechniki Poznańskiej. Specjalizuje się w mechanice obliczeniowej, symulacjach numerycznych i modelowaniu materiałowym, ze szczególnym uwzględnieniem biomechaniki i inżynierii biomedycznej. Z inżynierią biomedyczną związany jest od początku kariery akademickiej: prowadzi badania i uczy studentów. Od 2019 roku prowadzi zajęcia „MES w zagadnieniach biomedycznych”. Opiekuje się również pracami dyplomowymi dotyczącymi modelowania biomechanicznego i projektowania rozwiązań medycznych. W badaniach łączy metody numeryczne i modelowanie materiałowe z eksperymentami. Wykorzystuje je do opracowywania, optymalizacji i walidacji rozwiązań dla inżynierii biomedycznej. Zajmuje się m.in. projektowaniem i analizą numeryczną implantów oraz płytek chirurgicznych do rekonstrukcji żuchwy. Bada także właściwości mechaniczne PEEK i jego modyfikowanych odmian przeznaczonych do zastosowań protetycznych i implantologicznych oraz opracowuje ich modele. Kolejnym obszarem jego pracy są modele konstytutywne polikaprolaktonu (PCL), uwzględniające starzenie materiału. Obecnie prowadzi również badania nad modelowaniem mechanizmów uszkodzeń stawu łokciowego we współpracy z ośrodkiem klinicznym w Dreźnie. Współpracuje z zagranicznymi ośrodkami naukowymi, m.in. w Kilonii i Cottbus, zajmując się materiałami funkcjonalnymi, robotyką miękką i analizami wielofizycznymi. Ma także doświadczenie w technologiach wytwarzania addytywnego (druku 3D). Brał udział w zakończonych projektach urządzeń wspomagających rehabilitację i monitorowanie, w tym interaktywnej maty rehabilitacyjnej oraz opaski pomiarowej.
Agnieszka Stempin
Rezerwat Archeologiczny Genius loci
Agnieszka Stempin, doktor archeologii, menager kultury, kierownik Rezerwatu Archeologiczne Genius loci na poznańskim Ostrowie Tumskim (dział Muzeum Archeologicznego w Poznaniu). Autorka badań wykopaliskowych oraz publikacji z dziedziny archeologicznych i kulturowych aspektów średniowiecznej sfery ludycznej. W zakresie popularyzacji archeologii kurator wielu nagradzanych ekspozycji muzealnych, katalogów wystaw i projektów edukacyjnych, w których wykorzystywano nowoczesne technologie.
SESJA TEMATYCZNA / 04
Czujniki i systemy pomiarowe
Ewaryst Tkacz
Akademia Śląska, Katedra Inżynierii Klinicznej
Temat: Inteligentne czujniki biomedyczne – od sygnału biologicznego do decyzji klinicznej wspieranej przez sztuczną inteligencję
Profesor nauk technicznych, specjalista w dziedzinie inżynierii biomedycznej, przetwarzania sygnałów biomedycznych, biotechnologii i bioinformatyki. Absolwent Politechniki Śląskiej (1982). Stopień doktora uzyskał w 1987 roku na Politechnice w Brnie, habilitację w 1998 roku w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN, a tytuł profesora w 2007 roku. Przez wiele lat kierował Katedrą Biosensorów i Przetwarzania Sygnałów Biomedycznych na Wydziale Inżynierii Biomedycznej Politechniki Śląskiej, a od 2024 roku kieruje Katedrą Inżynierii Klinicznej w Akademii Śląskiej. Jego badania obejmują analizę sygnałów biomedycznych (m.in. EKG, EEG, sejsmokardiografia, zmienność rytmu serca), zastosowanie metod sztucznej inteligencji w diagnostyce oraz biomateriały i biosensory. Jest autorem i współautorem ponad 350 publikacji naukowych oraz współredaktorem serii monografii Innovations in Biomedical Engineering (Springer Nature). Wypromował 14 doktorów i ponad 60 magistrów. Przez dwie kadencje przewodniczył oddziałowi IEEE EMBS, jest członkiem Komitetu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN.
Szymon Cygan
Politechnika Warszawska
Temat: Pomiary 3D i 4D powierzchni ciała człowieka metodą oświetlenia strukturalnego – od oceny postawy do analizy ruchu
dr hab. inż. Szymon Cygan, prof. uczelni, pracuje w Instytucie Metrologii i Inżynierii Biomedycznej na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej. Zajmuje się przetwarzaniem sygnałów i obrazów biomedycznych oraz systemami pomiarowymi, a ostatnio przede wszystkim technologiami ubieralnymi i analizą ruchu człowieka. Habilitację uzyskał w 2025 r. za opracowanie fizycznych i numerycznych fantomów lewej komory serca do badań echokardiograficznych i MRI. Jest pomysłodawcą technologii WristPrint, czyli biometrycznej weryfikacji użytkownika zegarka na podstawie struktury skóry nadgarstka, rozwijanej w projekcie European Innovation Council. Jest też współtwórcą rozwiązań do nieinwazyjnego pomiaru temperatury głębokiej ciała i oceny właściwości mięśni szkieletowych. Ma w dorobku ponad 40 artykułów naukowych i patent. Od 2026 r. przewodniczy IEEE EMBS Poland Chapter.
Jakub Matuska
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu
Temat: Zastosowanie termowizji i elektromiografii powierzchniowej w ocenie bólu przeniesionego
Fizjoterapeuta i doktorant w ramach programu cotutelle na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu oraz Universitat Rovira i Virgili w Hiszpanii. Od 2021 roku pracuje w obszarze rehabilitacji wspomaganej technologicznie, wykorzystując w praktyce klinicznej m.in. egzoszkielet Ekso. Jest certyfikowanym trenerem EksoBionics (P1–P3) i posiada kilkuletnie doświadczenie w prowadzeniu terapii z wykorzystaniem egzoszkieletu. W pracy naukowej zajmuje się wykorzystaniem elektromiografii powierzchniowej (sEMG) do obiektywizacji zjawisk związanych z bólem i funkcją układu nerwowo-mięśniowego. Jest autorem i współautorem publikacji naukowych dotyczących m.in. elektromiografii, bólu mięśniowo-powięziowego i bólu nocyplastycznego. Łączy doświadczenie kliniczne z badaniami nad wykorzystaniem nowych technologii w fizjoterapii i neurorehabilitacji.
